<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0">
 <channel>
  <title>有时看戏，常常入戏</title>
  <link>http://tablelei.blogbus.com</link>
  <description><![CDATA[走走停停。]]></description>
  <generator> by blogbus.com </generator>
  <lastBuildDate>Sun, 01 Apr 2012 16:16:48 +0800</lastBuildDate>
  <image>
									<url>http://public.blogbus.com/profile/4/3/0/1489034/avatar_1489034_96.jpg</url>
									<title>有时看戏，常常入戏</title>
									<link>http://tablelei.blogbus.com</link>
								</image>  <item>
   <title>死地产广告人的半生（后半生太监了）</title>
   <description><![CDATA[<p>我从没好意思承认自己曾有个作家梦。</p>
<p>
这梦其实脆弱，因为后来，她瞬间就被周润发满身满骨的柔情颠覆了&mdash;&mdash;相爱永不渝，忘不了你&mdash;&mdash;百年润发&mdash;&mdash;那则洗头水广告，曾大批量填充在黄金剧集之间，看得我两眼发痴直愣神，陡然间明白了什么叫荡气回肠&mdash;&mdash;毕竟，之前的广告都是&ldquo;燕舞燕舞，一片歌来一片情&rdquo;的嘶吼式叫卖。</p>
<p>
是的，是周润发让我想要做个广告人。或者，这笔帐应该算到那个短命洗发水品牌头上。再或者，是那家广告公司的错。可至今，我都不知道那则片子出自谁手。</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>坚定了要做广告，就坚信中文系所学无用，干脆不在教室出现，成天游山玩水看小说翻杂志。03年寒假结束，上学中途停在深圳，面试了两三回，回回面试官都直接拍板要我立马上班，是以志得意满地回了学校。非典，满宿舍楼都弥漫着不能出校门又急着找工作的瞎猫气息，我每日窝在桌前写毛笔字，蔑视众生。
</p>
<p>那会儿，我以为广告便是一拍脑子拼智商，以为文案就是看谁把字凑得好看，以为每个客户都需要一条缠绵悱恻的TVC，不知道做印刷、挂气球、切割吸塑字、卖户外通通可以叫广告公司，更不知道有所谓产品地产这门子邪乎分类。既然无知，深圳大大小小三千来家广告公司，又怎会无我容身之处。</p>
<p>
于是，谁先通知我上班，我便认谁做老板。
</p>
<p>运气还算好，第一份工作的确是正儿八经做广告。客户有做钻石的，有做面膜的，有卖爆米花的，还有一家中式快餐店。镶钻首饰一百零八款，款款需要命名，款款需要煽情小文案，我百度了一万首前言不搭后语的清新现代诗，凑凑也就卖出去了；面膜因为原材料是各种瓜，拼了一句类似&ldquo;XX瓜贴，自然更美好&rdquo;，也稀里糊涂应付了广交会；爆米花让我没日没夜看了几天中国营销网，知道了还有策略这么回事；中式快餐店不是促销卖包子就是主打米线，半月一换，我便把李欣频&ldquo;一支尼罗河的笔、半品脱爱心&rdquo;等句式抄了个天昏地暗。</p>
<p>
稀里糊涂做了快半年，一日大学时的男友到深圳看我，正值公司大小头头都奔赴了外地开会，便骚情地写了肝肠寸断拧巴纠结的小帖子发在A网。</p>
<p>不料，奇迹发生。这个奇迹的作俑者，便是如今著名的梁轰梁大师。</p>
<p>
他发了条站内问我：有意思跳槽不？
然后，本人在一个阳光灿烂的午后到了著名的天安数码时代，一上21楼，就被走廊尽头的一片竹影掀翻了&mdash;&mdash;从前可是铺着地毯的格子间诶，哪见过公司装得跟酒吧似的！幼稚、虚荣、没见过世面、视觉系的本人，晕晕乎乎正式步入地产广告圈。连多少薪水都没想起来问。
</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>可怕的日子降临了。</p>
<p>
当时这公司并没几个项目，什么全广展金奖的名头因为我的无知也并没有什么光环。我只知道，我无事可做。
</p>
<p>要说无事，也是假的。梁大师不断有作业布置给我，剪报纸、评价特区报上的每一则广告、写提案要用的图配文、描摹消费者等等等等。从来都只知道照抄成功案例的一傻妞，原本以为文案是凑出百十来字没错字没病句就能拿出去卖，这下彻底晕菜了。
压根不知怎么下手写，写了又不好意思给人看，给人看了又不会拿着用，没法用又没脸皮早早下班，只得每日枯坐，欲哭无泪。
</p>
<p>这种摸不着北的日子过了半年，慢慢有新项目交给我。依葫芦画瓢写价值体系，依葫芦画瓢写策略，再慢慢写散文一般的DM单，好不容易客户定了稿，结果，地被政府收回去了。我的处女作，石沉海底，再永无见天日之可能。</p>
<p>
闲。没蛋都疼得慌。
在公司服务器上猛翻策略，在本子上把每一个策略案的逻辑框架写下来，发现除了自家公司，其余X火、X弧、X思堂家家公司策略都有框框，惊着了。问梁大师为何，他小三角眼一转：嘿嘿，我们公司的框架，等着你们来定型。
</p>
<p>那好，你不给我框框，我就死盯着一个案子的框框，往里套，你能奈我何？！
</p>
<p>200P的策略，文山字海，淹死一片。
</p>
<p>或许是那时留下的阴影，后来，我写案子死也超不过30P。
</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>一晃两年。公司文案来来去去，我成为了最长命的恶果。我知道，梁某人动不动&ldquo;去写三十个标题&rdquo;的圣旨催生白发、夏某人来不来在凌晨两点&ldquo;策略重新过一遍&rdquo;的圣谕挫骨扬灰、王某人时不时&ldquo;你几点可以交一个什么样的策略&rdquo;的质问颠倒神魂，能扛住的，势必骨子里就藏着密密麻麻的贱。
</p>
<p>我贱我存在，我贱我可以。我贱得人见人爱，花见花开。</p>
<p>
但，我开始思考了&mdash;&mdash;真的每家公司都这么贱么？真的每个报版都需要集体三天通宵？真的每个标题都需要血吐三升？真的么？
</p>
<p>当万科某项目的提案策略几乎每个文案都写过两遍最终仍被夏某人枪毙，历时N月由N家广告公司比稿到唯剩我们一家，最终却喊了几个深大营销学教授来让我们答辩，最最终这只熟了的鸭子仍然飞走了。俺含着屈辱的泪发誓，老子要走，老子要去别的地方看看，老子不要在深圳继续待，老子要进4A。带着一肚皮的疑问和愤慨，老子辞了职。
</p>
<p>2006年5月，我离开深圳，到了成都。2006年8月，我离开成都，到了上海。
</p>
<p>为了不写软文，我写了个PPT&ldquo;关于软文这件事&rdquo;。这10个P让上海同事大跌眼镜&mdash;&mdash;当然不是好&mdash;&mdash;是没见过，因此我获得了老板私下授予的上下班打卡豁免权；为了以往习惯的会议方式，我毫无戒心地说出自己的策略思路，执行总监摔了本子夺门而出，留下我瞠目结舌；为了梁大师赋予我的遗习，我一个报版至少给5个标题，结果设计师坚持不沟通，硬生生排出了一套诉求相同的系列稿；为了进4A，我对邻桌的电通女进行了每日5小时监视、与背靠背的梅高女时不时吃饭交流文艺，千方百计地与她们的前同事碰面、前同事的现同事胡扯，然后，我悲伤地发觉，文案们只会写类似于&ldquo;我的邻居不是人&rdquo;的标题，对画面、对策略一无所知，并坚持这是一个BIG IDEA、认定这样的说法惊世骇俗，而客户总监们只会列出无穷无尽的数据结论却永远从天而降,并眉飞色舞振振有辞。
</p>
<p>我苦闷兼自傲：举目望去，皆是傻X。继而每日工作20分钟，挥就几个标题便死守甄嬛传和盗墓笔记更新。
</p>
<p>一等10月吃完大闸蟹，我就灰溜溜回归了。
</p>
<p>
接下来半年，不知干了什么，只知道已经学会理直气壮做行货。公司在我离开的半年间项目爆棚，梁大师无暇盯住我这根出锅游荡一圈的油条。因为是老人，于是分老项目给我。一个除了红色便只能用绿色，客户钟爱我和设计师都无法分辨是什么物体的所有金光灿灿的图形。另一个卖得好到上气不接下气，新一批许可证没拿到，就急着推商铺捞钱。我尝试花心思去做，客户都皱眉觉得毫无必要甚至调性偏离，只好三分钟给一标题，一小时写一DM单。那，是我质疑客户智商的最初。</p>
<p>
即便项目无智商，旧的环境还是可爱的。起码会议时人人都会等人人把话说完，不会有人拍案而起。你写了傻逼的东西有人看得出来傻逼，你写了像样的东西有人知道那个像样，你没有想法时有人会问问题给你思考的方向，你有想法时有人可以把你的想法延展到更深更远。
</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>07年51长假，我从山西回深圳第二天，就接到了公司判决&mdash;&mdash;到成都。
</p>
<p>此时，成都有一个半项目。没有人。
</p>
<p>严肃一点讲，在到成都之前，我恬着指导的名号，其实只完整地做过一个项目，独立比稿的次数也少，还几乎都无功而返。
</p>
<p>没有人。只有我。其余的，其余的都是从深圳调派。今儿是他，明儿是他，后天是她。
然后就地找了一客户经理，我们只好相依为命。
</p>
<p>白天开会，晚上写字。没时间睡觉，懒得吃饭，可乐不断。
</p>
<p>一日一本的楼书似乎反馈不错，黔驴技穷的长文案也顺利地卖了。同是万科，成都万科的开放、平等态度实地上演了桔生淮南淮北的迥异。单枪匹马与他们同吃同喝同开会大半年，我自以为开始有点像总监了。</p>
<p>
但一想到梁丰，我就发憷。当年，梁大师当年&hellip;&hellip;而我&hellip;&hellip;十万八千里。我敢说，普天之下，没有人比我自己更清楚我同他的差距。</p>
<p>
&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;太监的分割线&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;</p>
<p>其实还有挺多废话的，但实在懒得往下。半途而废的小说，半途而废的感情，半途而废的学习，半途而废的事业，多一个半途而废，也不太有所谓。死地产广告人的命运终结，总得再找一个新的定位。哪怕是某某人的女儿，某某的妹妹，某某的旧情人，某某的敌人，某某的爱都好。2012到了，每一天当末日来过。我怕皮肤松弛，怕父母逐渐年迈，怕感情淡去，怕冷，怕麻烦，怕自己不是自己的想象。所以，即便有那艘船，也与我无关。</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Ftablelei.blogbus.com%2Flogs%2F184460946.html&title=%E6%AD%BB%E5%9C%B0%E4%BA%A7%E5%B9%BF%E5%91%8A%E4%BA%BA%E7%9A%84%E5%8D%8A%E7%94%9F%EF%BC%88%E5%90%8E%E5%8D%8A%E7%94%9F%E5%A4%AA%E7%9B%91%E4%BA%86%EF%BC%89">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://tablelei.blogbus.com/logs/184460946.html</link>
   <author>雷式微</author>
   <pubDate>Sun, 01 Jan 2012 00:23:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>胖，胖的淑女</title>
   <description><![CDATA[<p>认识蝴蝶是在2000年，网易的聊天室，大四心情。</p>
<p>某天晚上，聊天室里的老帅哥发了条私聊信息过来：看到钉死的蝴蝶帮我问一句，她身体没事吧。</p>
<p>自然应了。</p>
<p>隔几天见到那ID闪现，把话带到后顺便多聊了几句，知道她心脏不好，知道她在上海，知道她高中还没毕业，钢琴古琴诗词歌赋样样精通，正在同一心想要她去日本的母亲作斗争。</p>
<p>后来心脏病在她的去国离乡上起了决定作用，老妈答应她留在上海，但专业是商务日语。</p>
<p>我们扯屈原一定是gay，白先勇绝对是gay，嵇康有才且帅唯一的缺点是不爱洗澡、或许还跟阮籍有一腿，大明宫词的台词很棒，赵文瑄简直就是旷古绝今第一美男等等等等。</p>
<p>除了网聊，还有电话、写信。在各自自以为是异类的大学，我们相隔几千里做着对方的听众和朋友，于是不那么寂寞却又更寂寞，导致一张30块面额的电话卡都不足以支撑一次聊天。</p>
<p>她给我讲过一个朋友的故事，男生叫薛子衿，小时住在兰州，后来父亲去世跟着母亲到了上海，然后去了德国留学。我试图把那故事写成小说，可惜只在某年的暑假一气写了两万字后一蹶不振，迄今未完，给我们各自的少年文艺生涯留下一个或许今生都不会填完的小坑。</p>
<p>十一年前我习惯理板寸，永远都是T恤牛仔裤，写字极尽做作文艺腔。她则长发飘飘，漆黑浓眉，眼眶略略下陷，上唇微翘，下巴中间有道沟，艳丽非常又毫无妩媚，落笔生花绮丽异常。</p>
<p>我们看上去根本没有相似，笑称彼此一个永远在天上飘一个永远在地上跑，却一聊就没有止境。生活琐碎而常常有如今早就记不得的波澜，通通是话题。</p>
<p>一晃我大学毕业，她也休了学。我到深圳开始工作，她在被迫实践母亲想要把她嫁去日本的计划前奏&mdash;&mdash;学习茶艺和插花，彼此全然没有交集。</p>
<p>再到2006年，我从深圳到成都再到上海，预谋龟缩在新华路的那间公司直至晃荡完上海周边所有城市再另作他想，她则有一搭没一搭在长乐路一间茶店帮忙，不时喊我去喝新到的岩茶，主题仍然是聊天、聊天、聊天。</p>
<p>我奇怪她一直不工作却衣食无忧，但在深圳的日子锻炼人会克制自己的好奇。她也常常在我诧异的眼神下边习以为常地说：没有钱了，要去银行换一点美金。</p>
<p>作为一个生在上海长在上海的姑娘，她样貌合格并绝对超出标准，可她不知道任何一条公交地铁线路，从不涂脂抹粉，不爱大牌，讲话不可刻薄不傲慢，声音细细软软，唱起佛经都藏着股晚起倦梳头的妩媚，无所谓在我面前啃鸡翅啃到满脸油迹，无所谓自家的房子由大变小、再小、再小，而且，她太过习惯为每一笔消费买单。</p>
<p>如果说大学时的聊天起源于寂寞，那么在上海时的交往是因为好奇。我好奇一群人为什么可以成天只谈些古琴、佛法、茶的回甘、制壶的工艺而不为基本生活奔忙，也好奇一个个游手好闲的男人女人背后到底深藏了什么样的经历和故事。这其间也包括她的。</p>
<p>后来我了解到她七七八八的家世，在她看来不值一提，我却不免还是有些小小震荡。或许，从小见得太多起落，说不上坏，也谈不上好，最大益处就是能练就性格深处的淡然。</p>
<p>她太过不食人间烟火，我总被人间烟火困扰。她不会言辞激烈，我愤怒兴奋都喜欢蹦脏话。她看佛经也好诗经也罢，一定要把头尾了解个透彻，我一切都停留在浅尝辄止就开始沾沾自喜。她是个真正的淑女，与我终究两路，远远看着是风景，离得近了，亲切却难亲近。</p>
<p>此后我又回了深圳，一切交往回到上海之前，偶尔电话，偶尔网聊，偶尔一阵消失不见，突然联系也不觉异常。</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>再见又过五年。</p>
<p>她在小饭馆里边的位置冲我伸手招呼，我见到一个与回忆迥然的胖子，脑沟回一下子统统打了结&mdash;&mdash;这？</p>
<p>旁边是戴眼镜瘦瘦的男生，她的先生，她还没能把男朋友这个称呼丢到身后，从不会撒着娇说老公如何如何，先生两个字娇嗲而又旧上海，但除此之外她还适合怎样称呼他？我想不出来。</p>
<p>曾经把房间门紧锁把床单衣服全都撕成碎条的那个天蝎座家伙，结婚了。</p>
<p>男生手上缠着细细的佛珠，不时拿在手里一颗一颗抚摩，每当她说起一个稍有生僻的词就会侧过脑袋认真问：那是什么意思。我说她胖，他便不自觉帮腔：我觉得她这样胖胖挺可爱的。我劝她停下筷子，他又说：我就是忍不下心阻止她吃。</p>
<p>他们不是同一个世界的人，我知道。这个看上去无比正常、普通、纠结在如何应对老板夜半电话的男人，正在努力地靠近她，跟着她听佛经、学品茶，并让自己对这不熟悉的一切保持着蓬勃好奇和兴致。而她，也在尝试着慢慢了解一份正常工作中的琐碎人际、纷争，两个普通家庭彼此间的关联、磨合。</p>
<p>如果没有多到可以随意挥霍的安全和懈怠，一个真正的上海淑女绝不会允许自己变成一个胖子。何况还是一个真正的胖子。</p>
<p>希望她一直都胖，健康就好。尽管我知道，不论她吃下多少超量的人间烟火，都会是一个我永远做不成的淑女。</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Ftablelei.blogbus.com%2Flogs%2F118460081.html&title=%E8%83%96%EF%BC%8C%E8%83%96%E7%9A%84%E6%B7%91%E5%A5%B3">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://tablelei.blogbus.com/logs/118460081.html</link>
   <author>雷式微</author>
   <pubDate>Wed, 13 Apr 2011 03:40:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>那些难以启齿的小忧伤</title>
   <description><![CDATA[<p>有些话一旦说出来，自个都要嘲笑自个&mdash;&mdash;小心灵这么柔软，别装作修炼了三十年还没演技成么？</p>
<p>这两三个月玩吐了。</p>
<p>从梅州到深圳，到北京，到杭州，到广州，回成都，去康定，跑清迈，上南京，逛苏州，住上海，拼了命压马路，算是把年轻时候没怎么谈过恋爱落下的路都给走完了。</p>
<p>还有个毛忧伤的。</p>
<p>可，长期住酒店真不是个事。再贵的也不是个事。</p>
<p>羞愧地讲，我还是最喜欢安缦，安缦最贵，视觉系统最统一，洗浴用品最好看，床最软。其次是文华东方，文华的房间最大最豪华，外边还有游泳池。</p>
<p>可，我还是希望死在自己睡惯了睡烂了的宜家一米五破床上。</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>深层次小情绪不表。难以启齿的不是暴虐不是强硬不是阴暗，是自个没事作出来的小忧伤。</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>另，本来是不想再博了，可一旦不博，每天动脑子的时间就不会超过一分钟。这样下去要智商退化的。</p>
<p>虽然，越老的男人越喜欢越笨的女人。</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Ftablelei.blogbus.com%2Flogs%2F115636287.html&title=%E9%82%A3%E4%BA%9B%E9%9A%BE%E4%BB%A5%E5%90%AF%E9%BD%BF%E7%9A%84%E5%B0%8F%E5%BF%A7%E4%BC%A4">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://tablelei.blogbus.com/logs/115636287.html</link>
   <author>雷式微</author>
   <pubDate>Thu, 07 Apr 2011 00:18:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>不看戏</title>
   <description><![CDATA[<p>大巴抽风了，不像以前那么乖，登录很辛苦，发博更辛苦，随时都会死掉。</p>
<p>既然这么辛苦，那就拜拜咯。</p>
<p>不写博了。把手机的一个文件夹也删了。删之前看了一遍，有人从一年多说到两年，从两年说到两年多，从两年多说到这三年，从这三年说到一辈子。</p>
<p>说话写字真的都是没有用的事。我希望自己是个哑巴，或者聋掉，再或者不识字（瞎了还是不行的，还要看这奇怪的世界）。</p>
<p>三十岁之前的日子，拜拜咯。关于这世界我依然年轻。</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Ftablelei.blogbus.com%2Flogs%2F99040078.html&title=%E4%B8%8D%E7%9C%8B%E6%88%8F">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://tablelei.blogbus.com/logs/99040078.html</link>
   <author>雷式微</author>
   <pubDate>Thu, 13 Jan 2011 05:57:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>子弹别飞了，省得划破晴空</title>
   <description><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="font-size: 14px;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">2011</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">的开场白。</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">2010</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">的总结陈词。</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">2012</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">就快来了。</span></span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">从近的说起吧。</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">lie to me</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">里教了，倒叙更真实。不是连敲字儿都要撒谎，可谁都做不到对现实完全忠诚，常常毫不知觉地添油加醋，于是诞生许多误会、许多自欺欺人、许多一厢情愿、许多老孔雀开屏。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-family: 宋体;"><span style="font-size: 14px;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-size: 12px;">我是个多么擅长粉饰过往人生的家伙啊，从前老是把自个往好里幻想，后来热爱把生活向坏里编剧。啥是真相？没有真相。记忆会抽风，人和人的旧梦再不对等，也不用争论不休。</span></span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-family: 宋体;"><span style="font-size: 14px;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-size: 12px;">得，许久不写字，一写就絮叨。</span></span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">1</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">、</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">2011</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">的开场同</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">2010</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">的别无二致。</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">2010</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">的收尾与</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">2009</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">几乎相同。绕吧，真绕。可就是这样，</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">09</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">年</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">12</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">月</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">31</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">号，开车去泸沽湖。</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">10</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">年的最后一天也是。</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">10</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">年</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">1</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">月</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">2</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">号，在里格的阳光底下写</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">PPT</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">。</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">11</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">年</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">1</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">月</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">1</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">号还是。其间差了一天是因为一次是两天开拢，一次是一天杀到。这纯属巧合，不惊人，也不令人激动振奋。我绝对不希望年年有今日岁岁有今朝，宁愿坐老虎凳喝辣椒水被关进渣滓洞也不想从头来过这一年。当然，我不是恨泸沽湖，更不恨阳光，不恨坐车，也不因为恨</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">ppt(</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">唯一的谋生工具，不能一边靠丫挣钱一边骂娘</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">)</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">，也不是恨某个人某件事，只是烦这世界上所有的麻烦事，更烦一眼看不到头的麻烦事，更更烦自己没法勇猛上前挥手斩断的麻烦事。所以，</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">2011</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">，麻烦请麻烦离我远点。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">2</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">、</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">12</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">月在深圳待了半个月，住酒店导致我像个游客，对曾经熟悉如今远离的那些地方有着蓬勃好奇，总忍不住要把从前喜欢的走上一遭，于是每天出门搭地铁，线路烂熟于心。去了两次香港，基本无感，在存着去二手相机市场捡漏的贪心状态下偶遇了海潮的沙画表演，惊叹之后零购物返回。然后这月还干了件正儿八经的大事</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">&mdash;&mdash;</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">把家搬了</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">&mdash;&mdash;</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">在被房东催促了大约一季度之后</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">&mdash;&mdash;</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">惊觉自己的身外物多得数不胜数，收拾打包到心如死灰。忍不住想起正式到成都的前夜，二十来年的人生在两个小时内便整理得一清二楚。一件一件奇形怪却无一例外把自己弄得像个解构建筑体般的衣服、一个一个价格直线上涨的瓶瓶罐罐、一样一样没哪个值点钱还通通很少挂的饰物，轰隆隆堆积成这几年。还有，它们上边的污迹和灰。原来人的心理年龄和外物上积着灰的厚度成正比。倘若把这些鸡零狗碎都扔了，估摸着能回去个两年。可，还是舍不得。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">3</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">、</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">11</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">月啥都没干（写的烂文案和</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">PPT</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">不值一提），大概那整个月都被黄志忠的国产剧给偷走了。那会儿我因为《家常菜》臆想了很多关于</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">&ldquo;</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">那个时候</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">&rdquo;</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">（其实是没啥印象的八零年代）的场景，无非人们恋爱只牵牵手亲两下然后羞羞答答见家长办闹哄哄的婚礼之类，再一愣神，那会儿也没植村秀娇韵诗呀。所以，每个时代都有每个时代的好，别没事瞎怀自己不知道的旧。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">4</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">、</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">10</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">月有连续一周的时间都在推币，推掉了千来块后咬碎黄牙下了个决心。可这决心被一张机票给</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">PIA</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">飞了。还是不死心哪，对自己下不了痛手。但这执念到底是谁的呢？如果是执念，又为毛时而清醒时而糊涂？清醒和糊涂，到底哪样更好？这问题基本和张麻子到底是钱重要还是黄四郎重要有得一拼。可其实都不重要，不知清醒和糊涂最重要。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">5</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">、</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">9</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">月，我失业了。这失业还促使了一奇才鬼才洋洋洒洒写了</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">N</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">千字的檄文来讨伐，看毕本人很羞愧地把三联说国美的那期好好学习了下，总算闹清楚黄光裕和陈晓之间到底发生了嘛事。完了大笑三声，倘若我是陈晓，一定死守永乐，国美平台再大上市一百次都不关本人鸟事。显然，我就是那种遇见挣钱的事就不爱干还特别爱钱的主，让我跪，我要愤然拂袖，让我穷，我要摔凳子打碗。这欣欣向荣的世界必须抛弃这种不合时宜的人，一定的。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">6</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">、</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">8</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">月，不对，</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">10</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">月我还去了趟梅州，颇多心得，那就再倒回去说说</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">10</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">月吧。梅州是个小地方，可我陡然发觉了小城市的魅力，还陡然发觉了居家实用男的好。小城大多收入都不高，房子价格亲民，没那么多贵东西摆在橱窗里，所谓奋斗这码事是相当没事找抽的，懒里懒散就能过一生。居家实用男呢，不用好看，不用智商情商高，能哄得自己和爹妈眉开眼笑，足矣。由此可见，我已经从视觉系到才华系转身至实用系了。请，凡事都让我做一个袖手打酱油的人，这是我新阶段的新梦想。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">7</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">、</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">8</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">月时苏老师走了。不知是不是我又在自动完善记忆，我貌似真的记得他的样子，戴着眼镜，腿脚那时都不太利索了，可还是笑眯眯的，对女儿对老婆都是。他很靠谱，这是我目前能给男人的最高评价。可他不在了。</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">8</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">月还有一人伤了我的心。具体说来，伤我心的不是他，而是时间这把杀猪刀。我不喜欢自己变老，也不喜欢自己喜欢的人变老。这老跟年龄没关系，好多时候，成年人三个字是被我拿来骂人的。哦，时光匆匆流走，他不是他她不是她他不是他你不是你，请大家一路走好别摔跤。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">8</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">、</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">7</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">月世界杯呢，阿根廷输得很惨，我势不可挡地回忆起了</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">1998</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">。那个月我喝多了两次，一周之内，吐得稀里哗啦瘫倒在床仍然没有人事不省，坚决理智地没干蠢事儿，我恨。呃，</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">7</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">月贾宏声还跳楼了。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">9</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">、一年之内中间的那几个月总是被忽略的，跟上有兄姐下有弟妹的家伙一样，两不靠，转眼就过去了，一晃就长大了。问题是，我的白二爷是世间独品，它没能一晃长成只像大狗一样茁壮的兔子，它被我捡回家不到一周，扑腾扑腾两下小腿就仙逝了。我哭了一场。不只为它。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">10</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">、</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">4</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">月抑郁了很多天很多天很多天，包括生日前一天。那天也搬家了。一年搬两次，到极限了吧？连续几年生日都莫名其妙地去了老码头吃火锅，今年怎么说都得远离它，记忆这东西一旦有了载体，就很难擦得掉。不开心的载体理应被封杀一万遍呀一万遍。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">11</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">、</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">3</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">月回了趟深圳，去了趟广州。心神不宁，不宁到坐立难安，干脆熬不住去上了班。这句话真</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">TM</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">像顺口溜。当时最大的安慰是薪水。不过现在也没有了。我勒个去。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">12</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">、</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">2</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">月是很讨厌的月份，过年。加上过年之后那一堆烂七八糟的事儿，简直让人觉得人生无望不一头撞死都对不起老天爷给你安排的磨练。可神奇的是我居然过来了。就此我知道了，我堪比小强。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 12px;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">13</span><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;">、</span></span><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US">1</span><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;">月赌气，在北京待了几天，回成都知道一个真相。买嘎的，这真相我真不想要。但就摆在那，不是人不说就没发生的。既然发生了，就接受呗。即使扭头走掉，那些也发生了。这个真相会持续影响本尊下半辈子么？请给我一部时空穿梭机，或者，月光宝盒，让我一窥究竟。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="color: black; line-height: 160%; font-family: Verdana;" lang="EN-US"><span style="font-size: 12px;">&nbsp;</span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-size: 12px;">每年都这么拉拉杂杂。不再为同一件事抓狂，这是我对新年和从今往后的许多许多年唯一的真的希望实现的愿望。我从没在佛前生日蜡烛前许过愿，我基本压根没许过愿。但，这一个，我是真的希望实现的。如果，没有人能帮我达成，我也必须实现。</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-family: 宋体;"><span style="color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-size: 12px;">&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;以下为跟风歪诗一首&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;&mdash;</span></span></span></p>
<p style="line-height: 160%;"><span style="font-size: 10.5pt; color: black; line-height: 160%; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana;"><span style="font-family: 宋体;"><span style="font-size: 12px;">你想，或者不想哭，事实就在那里，不悲不喜。你笑，或者不笑疯，真相就在那里，不来不去。你放，或者不放弃，时光就在那里，不增不减。你思考，或者不思考，麻烦就在那里，不舍不弃。让我不再傻逼，或者，让我一直傻逼，默然相信，寂静欢喜。</span></span></span></p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Ftablelei.blogbus.com%2Flogs%2F98970964.html&title=%E5%AD%90%E5%BC%B9%E5%88%AB%E9%A3%9E%E4%BA%86%EF%BC%8C%E7%9C%81%E5%BE%97%E5%88%92%E7%A0%B4%E6%99%B4%E7%A9%BA">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://tablelei.blogbus.com/logs/98970964.html</link>
   <author>雷式微</author>
   <pubDate>Thu, 13 Jan 2011 00:22:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>从女孩到女人</title>
   <description><![CDATA[<p>开始都是一样，唇红齿白，有女人的形，没女人的神，笑得大声，蛮不讲理，肆无忌惮。</p>
<p>后来，只要一瞬间，电光火石的，或是一个眼神，或是一回头，或是凑巧的心有灵犀，或是谁低了头，笑声慢慢微下去，藏着的那点小心思涌上来，身体也就软下来。人还是那个人，魂却不是了。</p>
<p>再后来，牵了手四处走，有人说笑语嫣然，有人出言调侃，有人说早猜到了，有人大跌眼镜。</p>
<p>小小大大的争吵也是不会断的。尽管爱字就在嘴边，也不难说出口，甚至乎成了习惯。可脾气上来，再多的爱也压不住。沉默，冷战，终于有人软下来，说两句体己话，于是哭哭笑笑，就过去了。</p>
<p>常常拼命看那张脸，想记住眼睛鼻子嘴唇的每一道弧线每一分距离每一个细微表情，生怕哪天就忘了就厌了就倦了就颓了，可这么拼命地看，脑子还是会打岔，不怀好意地盯着眼前的唇，想一口咬上去，然后倒在他怀里大笑，伸手去捏他的耳垂。油腻腻也不要紧。</p>
<p>睡着的时候，还是不放手，十指扣着握着，汗在两个人的手心里。腰间不完美的凸出的逐渐会松弛的赘肉也是温暖的，习惯了的呼噜声一点都不闹人，反倒安心得很。</p>
<p>再到后来，发现不论靠得多近，多长时间在一起，即便每天同步一块做所有的事，还是隔得远。那个恍惚，那个发呆，那个张了嘴又什么都没说的刹那，那个隔了一扇玻璃或只是走远了两三步的电话，因果通通不知能从何处知晓。</p>
<p>忍不住要去探究，到底发生了什么，发生到了哪一步，对话究竟是怎样的，他对着其他人是不是会一样的笑，一样忘记了性别和年龄的发嗲撒娇。</p>
<p>所以有一天，总算知道不论怎么相互牵扯，终究还是两个人，谁都不是谁。即便对方读得出你的任何一道神色，仍然不是。</p>
<p>别怕，别不安，我是你的，永远不会离开你，我爱你，没有你我不会跟任何人在一起。都是情话。有时觉着肉麻要捂住耳朵吃吃的笑。有时觉得悲哀，一个字都说不上来。</p>
<p>射雕和神雕里，黄蓉是同一人，小时怎么看都不明白，只以为金庸老儿发了癫。</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Ftablelei.blogbus.com%2Flogs%2F91965705.html&title=%E4%BB%8E%E5%A5%B3%E5%AD%A9%E5%88%B0%E5%A5%B3%E4%BA%BA">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://tablelei.blogbus.com/logs/91965705.html</link>
   <author>雷式微</author>
   <pubDate>Thu, 23 Dec 2010 00:12:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>爱的理由</title>
   <description><![CDATA[<p>我想，我比较爱深圳不只因为这里有阳光。</p>
<p>几年来在深圳待的时间加起来不超过一个月，曾经还说过很脑残加幼稚的傻话&mdash;&mdash;等我来深圳&hellip;&hellip;</p>
<p>看到那短消息的人，大概会以为我精神有问题，可其实那会真的是真心的。</p>
<p>不过真心不代表正确或善良或让人愉悦或被人接受。人人都有自己的立场，胡乱四处给真心，撞得一鼻子灰是自找。</p>
<p>不要从不换位思考。也不要常常换位思考。你就是你，不是其他人。</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Ftablelei.blogbus.com%2Flogs%2F87915740.html&title=%E7%88%B1%E7%9A%84%E7%90%86%E7%94%B1">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://tablelei.blogbus.com/logs/87915740.html</link>
   <author>雷式微</author>
   <pubDate>Thu, 09 Dec 2010 16:38:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>喂，你想什么呢</title>
   <description><![CDATA[<p>有时候会想，为什么年纪小时不多谈几次恋爱，那样会让自己认识自己更多、更早一些。</p>
<p>都说女人看太多的书不是什么好事，其实，也看自己对一些事情如何去界定吧。但现实就那么悲哀，我们不够强大不够坚决，总怀疑自己的对错。我们跟这个世界有矛盾，偶尔自我占上峰，偶尔世界赢了。可大多时候最终世界还是要赢。</p>
<p>于是我周边有那么多不快乐的女人。</p>
<p>我是谁这是终极命题，没人能给你答案。要么顺水推舟地走，要么，就别管这世界怎么看。</p>
<p>我只是怀疑自己。</p>
<p>很多次很长时间了，总这样。</p>
<p>年轻时的恋爱，既任性又自私，并且不善于表达，永远会觉得有大把时间会遇见大把人，做决断粗鲁而冲动。现在想想，不遗憾，也不后悔。</p>
<p>是不是因为输得太少呢，所以把输赢看得比自我更重要。</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>好吧好吧，我承认我是看电影看岔气了。我必须默念一百遍：那只是电影，那些都是编的，根本不可能，在造梦。人们要看电影要看小说，都因为那是自己没法企及的世界。</p>
<p>如果可以，全部清空，从头来过，所有所有所谓障碍都不存在，你会怎么选。</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Ftablelei.blogbus.com%2Flogs%2F84791718.html&title=%E5%96%82%EF%BC%8C%E4%BD%A0%E6%83%B3%E4%BB%80%E4%B9%88%E5%91%A2">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://tablelei.blogbus.com/logs/84791718.html</link>
   <author>雷式微</author>
   <pubDate>Sat, 20 Nov 2010 07:01:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>旧电话</title>
   <description><![CDATA[<p>手机突然抽风，接起电话马上断掉，打过去倒是能通，可没声音。于是把旧的翻出来。</p>
<p>黑色608被淘汰纯属无妄之灾&mdash;&mdash;充电器被人顺走。小黑同学的触摸屏早花得不成样子，又懒得适应新款，重买一只一模一样又未免变态，干脆在淘宝买了一水货小白。小白到手之前，小黑只能用USB连电脑充电。我还记得，那天，躺在床上把电话说到断电报警声一直响，凑巧笔记本又坏掉，只好搬个凳子坐在客厅，把USB插在连电视的那台大机器上。</p>
<p>那会儿是四月初，大半夜的，冻得我直打哆嗦。</p>
<p>活了快三十年，那段日子可以在有生以来顶纠结顶纠结阶段里排行前三。</p>
<p>可不知怎么滴我就被打了鸡血，居然没有哭天喊地以头抢地就过了。</p>
<p>小黑重出江湖，那段纠结日子的短信息都还在，每条都长到你觉得没完。也不敢逐字逐句看，放在那吧，都过了。</p>
<p>人生里居然有那么多呈堂证供，我偏不删。就等着看你如何待我，还能玩出神马花样。</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Ftablelei.blogbus.com%2Flogs%2F83430180.html&title=%E6%97%A7%E7%94%B5%E8%AF%9D">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://tablelei.blogbus.com/logs/83430180.html</link>
   <author>雷式微</author>
   <pubDate>Fri, 12 Nov 2010 02:39:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>不题</title>
   <description><![CDATA[<p>《宝岛一村》的国内首场，拜一心两用的小朋友所赐，她为了麦斯米兰奔赴小酒馆，把票转给我。</p>
<p>知道眷村这个词，从白先勇的小说。尹雪艳、空军、飞机失事，几本《台北人》里出现过无数次。至今，我都以为当代文学第一把交椅非白先勇莫属，尽管他越老越像个慈眉善目的老太，近几年也只把经历都花在昆曲上，但过往的那些（除了长篇《孽子》），篇篇经典。</p>
<p>他的小说有变成电影电视剧的，比如《金大班的最后一夜》。但竟然是范冰冰去演，怎么能看。</p>
<p>现在要了解台湾，大多人都去看《康熙来了》。八卦得再深入一点，无非知道白先勇蔡康永林青霞齐秦齐豫他们上辈都从大陆辗转过去。眷村不是个不可说的话题，却从没能大面积说清楚过。</p>
<p>后来杨凡拍了《泪王子》，一贯他的形式大于内容，华丽都是浮起来的，台词做作得不在人间。那么现实那么无奈那么真切的故事和情感，原本跟华丽沾不上边也搭不上调，于是整个片子无关痛痒。</p>
<p>有关《宝岛一村》的闲杂八卦看得不少，一直在等着出DVD，压根不知道有国内巡演这码事，哪晓得自己就撞上来了。</p>
<p>整部剧三个半小时，看得丝毫不累。座位远得很，看不清演员的脸，最后赖声川出场拉出万芳，才知道剧中做包子的那女人就是曾经在IPOD里循环播放的那个。看不清脸不要紧，有肢体语言，有对话，一点都不妨碍你笑着掉眼泪，眼泪没干又开始大笑。</p>
<p>看完有人问我：什么故事？我答不上来。想一想，反问她：你说《岁月神偷》讲的什么？</p>
<p>都是闲散生活的小细节，没有大悲大痛大起大落，不是一个完整的谁谁去到哪里遇到什么人发生什么然后如何收场的东西，是没法说的。</p>
<p>时间这个东西，真的没法说。能用把零碎的片段串起来交代五十年，真的很牛逼。</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>回来上天涯，鬼使神差几年来第一次登陆。突然看到C在2007年发的帖子。那时她还在意大利。我知道离开之前她去过一次江西，在佛罗伦萨上学时跑去一间咖啡馆打工，学会了做巧克力和提拉米苏。当时不以为意，看了帖子，才知晓原因。</p>
<p>现在三年多过去，她多了一个孩子。</p>
<p>写那篇帖子时，她想不到会这样收场吧。谁又想得到呢。三年多以前，她给我打越洋电话，我以为她在亚平宁的天空蓝得很。后来去意大利的那次，我甚至觉得脱团躲起来找个地方打黑工也不错。至少，可以跟不想要的那些时光一刀两断。</p>
<p>她用事实告诉我，你不想要也不行，发生过就是发生过。</p>
<p>因为时间，人多渺小。因为时间，那些情绪让人从何说起。</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Ftablelei.blogbus.com%2Flogs%2F82956051.html&title=%E4%B8%8D%E9%A2%98">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://tablelei.blogbus.com/logs/82956051.html</link>
   <author>雷式微</author>
   <pubDate>Tue, 09 Nov 2010 02:40:00 +0800</pubDate>
  </item>
 </channel>
</rss>

